രാഖി: സംരക്ഷണത്തിന്റെ പൊന്‍നൂല്‍

രാഖി അഥവാ രക്ഷാബന്ധന്‍ സഹോദരീ സഹോദര ബന്ധത്തിന്റെ മഹത്തായ ഉത്സവമാണ്. ഒരുകാലത്ത് ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നിരുന്ന ഈ ഉത്സവം ഇന്ന് ജാതി മത ഭേദമെന്യേ ഭാരതം മുഴുവന്‍ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ശ്രാവണ മാസത്തിലെ പൌര്‍ണമി നാളില്‍ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ഉത്സവദിവസം സ്ത്രീകള്‍ സഹോദരങ്ങളുടെയോ സഹോദരങ്ങളായി കാണാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുരുഷന്‍മാരുടെയോ കൈത്തണ്ടയില്‍ ഒരു രാഖിചരട് ബന്ധിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ രാഖിചരടിനാല്‍ ബന്ധിതനാകുന്ന പുരുഷന്‍ അവളെ സഹോദരിയെ പോലെ സ്നേഹിക്കാനും സംരക്ഷിക്കാനും അത് വഴി നിയോഗിതനാകുന്നു.

രക്ഷാബന്ധന്‍ ഉത്സവത്തിന്‍റെ ആരംഭത്തെ പറ്റി നിരവധി കഥകളുണ്ട്. ഭാഗവത പുരാണത്തില്‍ പറയുന്ന ഒരു കഥ ഇങ്ങനെയാണ്. ദേവാസുര യുദ്ധത്തില്‍ വിഷ്ണുഭഗവാന്‍ അസുരരാജന്‍ ബാലിയെ തോല്‍പ്പിച്ച് മൂന്നു ലോകങ്ങളും സ്വന്തമാക്കി. തന്‍റെ മേല്‍ വിജയം നേടിയ വിഷ്ണുഭഗവാന്‍ തന്‍റെ കൊട്ടാരത്തില്‍ താമസിക്കണം എന്ന് ബാലി ആവശ്യപ്പെട്ടു. ബാലിയുടെ ആഗ്രഹം അനുസരിച്ച് വിഷ്ണുഭഗവാന്‍ ബാലിയുടെ കൊട്ടാരത്തില്‍ താമസം ആരംഭിച്ചു. പക്ഷെ തന്‍റെ ഭര്‍ത്താവ് ബാലിയുടെ കൊട്ടാരത്തില്‍ താമസമാക്കിയത് വിഷ്ണുഭഗവാന്‍റെ ഭാര്യ ലക്ഷ്മിദേവിക്ക് അത്ര രസിച്ചില്ല. തന്‍റെ ഭര്‍ത്താവ് വൈകുന്ധത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വരണമെന്ന് ലക്ഷ്മിദേവി ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷെ ബാലിയുടെ കൊട്ടാരത്തില്‍ താമസിക്കാം എന്ന് വിഷ്ണുഭഗവാന്‍ ബാലിക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തു പോയി. തന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിനെ മടക്കി കൊണ്ടുവരാന്‍ ലക്ഷ്മിദേവി ഒരു മാര്‍ഗം കണ്ടെത്തി. ശ്രാവണ മാസത്തിലെ പൌര്‍ണമി നാളില്‍ ലക്ഷ്മിദേവി ബാലിയുടെ കൈകളില്‍ ഒരു രാഖി ബന്ധിച്ചു. രാഖിയാല്‍ ബന്ധിതനായ ബാലി ലക്ഷ്മിദേവിക്ക് എന്ത് സമ്മാനം ആണ് തന്നില്‍ നിന്ന് വേണ്ടതെന്നു ചോദിച്ചു. ബാലിയുടെ കൊട്ടാരത്തില്‍ തന്‍റെ ഭര്‍ത്താവ് താമസിക്കണം എന്ന അദ്ധേഹത്തിന്റെ ആവശ്യത്തില്‍ നിന്ന് തന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിനെ സ്വതന്ത്രമാക്കണം എന്ന് ലക്ഷ്മിദേവി ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദേവിയുടെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു കൊടുക്കുക മാത്രമല്ല ബാലി ചെയ്തത്, അവരെ തന്‍റെ സഹോദരിയായി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. 

മറ്റൊരു സംഭവം ഇങ്ങനെയാണ്. ഗണേശ ഭഗവാന് ശുഭ് - ലാഭ് എന്നീ പേരുകളില്‍ രണ്ടു പുത്രന്മാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ശ്രാവണ മാസത്തിലെ പൌര്‍ണമി നാളില്‍ ഗണേശ ഭഗവാന്‍റെ സഹോദരി ജ്യോതി അദ്ധേഹത്തിന്റെ കൈകളില്‍ രാഖി ബന്ധിച്ചു. ഗണേശ ഭഗവാന്‍റെ ഭാര്യമാരായ ഋദ്ധിയും സിദ്ധിയും ഈ ചടങ്ങിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെ കുറിച്ച് ശുഭിനും ലാഭിനും വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. ഇതു കേട്ടു അവര്‍ തങ്ങള്‍ക്കു ഒരു സഹോദരി ഇല്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് ദുഖിച്ചു. അവരുടെ ദുഖം കണ്ട് ഗണേശ ഭഗവാന്‍ അവര്‍ക്കായി സന്തോഷിമാ എന്നപേരില്‍ ഒരു സഹോദരിയെ സൃഷ്ടിച്ചു നല്‍കി. ശുഭും ലാഭും സന്തോഷിമായെ സഹോദരിയായി സ്വീകരിച്ച് സ്നേഹിച്ചു സംരക്ഷിച്ചു. 

പുരാണങ്ങളും കഥകളും എന്തുമാകട്ടെ, രക്ഷാബന്ധന്‍ നമുക്ക് നല്‍കുന്ന മനോഹരമായ, ഹൃദയ സ്പര്‍ശിയായ ഒരു സന്ദേശമുണ്ട്. നമ്മുടെയൊക്കെ കൈത്തണ്ടകളില്‍ നാമൊക്കെ പലപ്പോഴും തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്ന കുറെയധികം അദൃശ്യമായ രാഖി ചരടുകളുണ്ട് എന്ന് ഈ ആഘോഷം നമ്മെ ഓര്‍മിപ്പിക്കും; എന്‍റെ ചുറ്റുമുള്ളവരൊക്കെ എന്‍റെ സഹോദരനും സഹോദരിയുമാണെന്നും അവരെ സ്നേഹിക്കാനും സംരക്ഷിക്കാനും എനിക്ക് കടമയുണ്ടെന്നും നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന കുറെ രാഖി ചരടുകള്‍. അയല്‍ക്കാരനെ സഹോദരനായും അയല്‍ക്കാരിയെ സഹോദരിയായും പലപ്പോഴും നാം തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്നത് കൈത്തണ്ടയിലെ ഈ അദൃശ്യ രാഖി ചരടുകളുടെ സാന്നിധ്യം നാം മറന്നു പോകുന്നതു കൊണ്ടാണ്. ചുറ്റുപാടുമുള്ള മനുഷ്യരൊക്കെ  എന്‍റെ സുഖത്തിനായി എനിക്കുപയോഗിക്കാവുന്ന വസ്തുക്കള്‍ ആണ് എന്നു ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചു പോകുന്നത് ഈ മറവി കൊണ്ടാണ്.  ബൈബിളിലെ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തില്‍ ദൈവം കായേനോട് ചോദിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്, “നിന്‍റെ സഹോദരന്‍ എവിടെ?” കായേന്റെ മറു ചോദ്യം ഇങ്ങനെയാണ്, “എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ, എന്‍റെ സഹോദരന്‍റെ കാവല്‍ക്കാരന്‍ ആണോ ഞാന്‍?” ദൈവം അവനു കൊടുത്ത ശിക്ഷ ഓരോ മനുഷ്യനും അവനു ചുറ്റുമുള്ള സഹോദരന്റെ കാവല്‍ക്കാരന്‍ ആണെന്ന സത്യം തീവ്രതയോടെ നമ്മെ ഓര്‍മിപ്പിക്കും. പീഡനങ്ങളും തട്ടിപ്പുകളും യുദ്ധങ്ങളും രക്തചൊരിച്ചിലുകളും ഒക്കെ കൊണ്ട് മാധ്യമങ്ങള്‍ നിറയുകയാണ്. സഹോദരിമാര്‍ തെരുവിലും ബസിലും എന്തിന് വിദ്ധ്യാലയങ്ങളിലും കുടുംബങ്ങളിലും പോലും പിച്ചിചീന്തപ്പെടുന്നു. സഹോദരസ്നേഹത്തിന്‍റെ, അത് നമുക്ക് നല്‍കുന്ന ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുടെ രാഖിചരടുകള്‍ നമുക്ക് ഓര്‍മപ്പെടുത്തലുകള്‍ ആയെങ്കില്‍ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുകയാണ്. ചുറ്റുമുള്ള മനുഷ്യരോട് മാത്രമല്ല, അതിനുമപ്പുറം സകല ജീവജാലങ്ങളോടും, സസ്യലതാതികളോടും പ്രകൃതിയോടും ഈ മണ്ണിനോടും പുഴയോടും ഒക്കെ എനിക്ക് ചില ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുണ്ട്‌; അവയെയൊക്കെ സ്നേഹിക്കാനും, സംരക്ഷിക്കാനും, പിന്നെ വരും തലമുറകള്‍ക്കുവേണ്ടി അവയെ പരിരക്ഷിക്കാനുമുള്ള ഉത്തരവാദിത്വങ്ങള്‍. 

രക്ഷാബന്ധന്‍ ആഘോഷങ്ങൾ ഈ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളെ നമ്മെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നതാകട്ടെ.

Capital Punishment - from a ‘Human Life’ Perspective: A Catholic Understanding

Dear readers,

I am sharing herewith my new article on CAPITAL PUNISHMENT, which was published in EPHREM'S THEOLOGICAL JOURNAL, March 2014: Vol.18, No.1.

 

The Matthean Problematic Clause on Divorce: “Except for Porneia”

    One of the most debated texts in New Testament studies is the so-called “Matthean Exception Clause,” where Jesus appears to permit divorce in cases of porneia. Since the parallel texts in Mark, Luke, and Paul contain no such exception, the Matthean passages have generated significant exegetical and theological discussion.

    The central question is: Does Jesus permit the dissolution of marriage in certain circumstances, or should the exception be understood in another way consistent with His teaching on the indissolubility of marriage?

 

1. The Matthean Exception Clauses

Matthew 5:32

“But I say to you that everyone who divorces his wife, except on the ground of porneia, makes her commit adultery; and whoever marries a divorced woman commits adultery.”

 

Matthew 19:9

“And I say to you: whoever divorces his wife, except for porneia, and marries another, commits adultery.”

These two passages are known as the Matthean Exception Clauses because they are found only in the Gospel of Matthew.

 

2. Parallel New Testament Texts

Mark 10:11–12

“Whoever divorces his wife and marries another commits adultery against her; and if she divorces her husband and marries another, she commits adultery.”

 

Luke 16:18

“Everyone who divorces his wife and marries another commits adultery, and he who marries a woman divorced from her husband commits adultery.”

 

1 Corinthians 7:10–11

“To the married I give charge, not I but the Lord, that the wife should not separate from her husband … and that the husband should not divorce his wife.”

The absence of any exception in Mark, Luke, and Paul makes Matthew’s formulation a significant exegetical problem.

 

3. Why is Matthew Different?

Most scholars agree that Matthew wrote primarily for a Jewish-Christian audience.

His Gospel contains numerous references to:

• Jewish law and customs
• Fulfilment of Old Testament prophecies
• Rabbinic debates
• Issues particularly relevant to Jewish Christians

In Matthew 19:3, the Pharisees ask:

“Is it lawful to divorce one’s wife for any cause?”

This reflects a contemporary Jewish controversy concerning divorce.

The Rabbinic Debate :

Two major schools of interpretation existed:

School of Hillel: Permitted divorce for a wide variety of reasons.

School of Shammai: Permitted divorce only for serious sexual misconduct.

The Pharisees’ question therefore concerns an ongoing Jewish dispute. Matthew’s inclusion of the exception clause may reflect the pastoral and theological needs of his Jewish-Christian readers.

 

4. The Meaning of the Word Porneia

The key term is the Greek word porneia.

Possible meanings include:

• Sexual immorality
• Fornication
• Illicit sexual union
• Unlawful marriage

The interpretation of this word largely determines the meaning of the exception clause.

 

5. Major Interpretations of the Exception Clause

A. Adultery Interpretation

Many Protestant interpreters understand porneia as marital infidelity.

According to this view:

Adultery permits both divorce and remarriage.

This interpretation is not accepted by Catholic doctrine because it appears incompatible with the indissolubility of a valid sacramental marriage.

 

B. Unlawful Union Interpretation

This has been one of the most influential interpretations within the Catholic tradition.

According to this view, porneia refers to unions prohibited by Jewish law, especially those condemned in Leviticus 18.

Examples include:

· Incestuous unions.

· Marriages within prohibited degrees of kinship.

In such cases the relationship is not a valid marriage in the first place.

Thus, Jesus would mean:

Whoever divorces his wife, except in the case of an unlawful union, and marries another commits adultery.

The exception therefore concerns invalid unions rather than the dissolution of a valid marriage.

 

C. Betrothal Interpretation

Some scholars argue that porneia refers to unchastity discovered during the Jewish betrothal period.

The case of Joseph and Mary (Matthew 1:19) is often cited as background for this interpretation.

 

D. Separation Interpretation

Some Catholic exegetes understand porneia as grave sexual misconduct within marriage.

However, they maintain that the exception concerns separation from cohabitation, not dissolution of the marriage bond.

Thus, adultery may justify living apart but does not permit remarriage while the spouse remains alive.

 

6. Catholic Understanding of Separation and Dissolution of Marriage

Catholic doctrine distinguishes carefully between:

Separation

· Living apart for serious reasons.

· Possible in certain circumstances.

· The marriage bond remains intact.

Dissolution

· The ending of the marriage bond itself.

· Impossible in a valid ratified and consummated sacramental marriage.

7 Adultery as a Ground for Separation

The Catholic Church recognizes adultery as a legitimate ground for separation.

A spouse may choose:

· Forgiveness and reconciliation, or

· Separation from the offending spouse.

However:

Separation does not dissolve the marriage bond.

Consequently, neither spouse is free to contract another marriage while the original spouse lives.

 

8. Witness of the Early Church

The Fathers of the Church consistently defended the indissolubility of marriage.

St. Augustine

Augustine held that adultery may justify separation but not remarriage.

His position may be summarized as:

Separation is permitted; remarriage is not.

This became the dominant Western interpretation and profoundly influenced later Catholic doctrine.

 

9. Theological Significance

The Matthean exception clause presents three major questions:

A. Textual Problem: Why does Matthew alone include the exception?

B. Lexical Problem: What exactly does the word porneia mean?

C. Theological Problem: How can Matthew’s exception be reconciled with Christ’s teaching on the indissolubility of marriage?

 

10. Catholic Synthesis

The Catholic Church teaches that the Matthean exception clause does not provide a basis for dissolving a valid sacramental marriage.

 

The clause is generally understood either:

1. As referring to unlawful or invalid unions (porneia as an illicit marriage), or

2. As permitting separation from cohabitation in cases of grave sexual misconduct without permitting remarriage.

    A further reason for this interpretation is the Church's conviction that Sacred Scripture must be interpreted as a unified whole. Any interpretation that allows the dissolution of a valid marriage would be difficult to reconcile with the broader biblical witness concerning the permanence of marriage.

    Throughout the Old Testament, marriage is presented as a covenantal bond reflecting God's faithful relationship with His people. In the New Testament, Jesus repeatedly reaffirms the Creator's original plan for marriage (Mt 19:4–6; Mk 10:6–9), while Mark, Luke, and Paul preserve His teaching without any exception permitting remarriage after divorce. Consequently, the Catholic interpretation seeks to harmonize Matthew's exception clause with the consistent biblical teaching on the indissolubility of marriage rather than treating it as a contradiction of that teaching.

    Therefore, Matthew’s exception clause does not contradict the teaching found throughout the New Testament that marriage is intended by God to be a permanent and indissoluble covenant.

 

Conclusion

    The Matthean exception clause remains one of the most important and debated texts in biblical theology. While Matthew alone records the phrase “except for porneia,” the Catholic tradition interprets this exception in a manner fully consistent with Christ’s teaching on the permanence of marriage. Adultery may justify separation, but it does not dissolve a valid sacramental marriage. Thus, the Church maintains both fidelity to the Gospel texts and the Lord’s unequivocal teaching: “What therefore God has joined together, let no man put asunder” (Mt 19:6).

#MattheanExceptionClause
#Porneia
#GospelOfMatthew
#BiblicalTheology
#NewTestamentStudies
#CatholicTheology
#MarriageAndDivorce
#ChristianMarriage
#IndissolubilityOfMarriage
#ScriptureAndTradition
#BiblicalExegesis
#SynopticGospels
#CatholicBiblicalStudies
#JesusTeaching
#TheologicalResearch

#BibleStudy
#TheologyStudents
#CatholicEducation
#SacredScripture
#BiblicalScholarship
#ChristianDoctrine
#Patristics
#Augustine
#MarriageInTheBible
#CatholicFormation

Wise Men Always Seek Him

A journalist once asked Mother Teresa, “If I ask you, ‘Who are you?’ and ‘What are you doing?’, what will your answer be?” With her characteristic simplicity, she replied, “I am a little lamp in the hands of God, and I am trying to share this light with people living in darkness.”

On this Sunday after Christmas, (or on the solemnity of Epiphany), we recall the captivating story of the wise men’s visit to the infant Jesus, a tale of a star and the extraordinary journey it inspired. These wise men embarked on a long and arduous journey to Israel, prompted by the appearance of a unique star that signified the birth of the King of the Jews. Their persistence eventually brought them to the feet of the newborn Jesus, where they paid Him homage.
Insights into the Wise Men’s Journey

Who exactly were these “wise men from the East”? The Bible offers limited details about their identity, but traditions provide several theories. Some suggest they were priests from Persia; others believe they were astrologers from Babylon. A longstanding tradition identifies them as three kings from the Orient, named Melchior, Balthazar, and Caspar.

The Bible doesn’t specify their number, despite mentioning three types of gifts, gold, frankincense, and myrrh. The significance of the story, however, lies not in their identity or number but in their actions.

Why Were They Called Wise?
Evangelist Matthew calls them “wise men,” and their actions justify this title:
They Sought Jesus Diligently
The wise men followed the divine sign of the star, journeying great distances to find and worship Him.

They Overcame Challenges
They persevered through the hardships of travel, the indifference of others, and even personal disappointments. Their determination reminds us that seeking God often requires persistence and faith, even in the face of trials.

They Worshipped Him
Upon finding the child Jesus, they offered Him gifts and worshipped with reverence, acknowledging His divine kingship.
Lessons for Us

What can we learn from these wise men? God calls us to seek Him with the same diligence in our lives. The “star” that guides us today is His Word, which illuminates our path. It is through the Word of God and the life of the Church that we encounter Christ and grow in a personal relationship with Him.

Just as the wise men followed the star, we too must follow the Word of God, allowing it to guide us through the deserts and challenges of life. Walking with the Church, where the Word has pitched its tent, ensures that our journey is lit by a light far greater than any other.
Becoming Stars for Others

Mother Teresa’s words, “I am a little lamp in the hands of God,” remind us that, like the wise men, we are called to reflect Christ’s light. By seeking Him and living in His light, we too can become guiding stars for others, leading them to the source of all light, Christ Himself.

Let us resolve to follow the Word of God diligently, letting it shine in our lives, so that we may, in turn, illuminate the lives of others. Amen.

Birthday of Modern India

15th August 2013, modern India is celebrating its 67th Birth Day. As citizens of this nation and heirs of a great cultural heritage of the world, we are proud to say ‘mera bharath mahan’. 

The leaders of our freedom movement, under the stewardship of Mahatma Gandhi, had a dream of an independent and prosperous India. On this day in 1947, Pandit Jawaharlal Nehru took the first step towards the realization of it by hoisting the Tricolour flag at the Red Fort. The journey we began on that day is now 67 years old. We have achieved much in these 67 years. We should never forget the sacrifice of our national heroes, who sacrificed their life for our well-being. 

Today is certainly a day to celebrate the success of our democracy. However, on this occasion we should also introspect about what remains to be done. Do we have independence in its true and full sense. In the early hours of the 15th of August, 1947, when our nation had just become Independent, our first Prime Minister, Jawaharlal Nehru spoke to the nation and asked one important question: “Are we brave enough and wise enough to grasp this opportunity and accept the challenge of the future?” This is a very relevant question, because as we have the right to freedom we also have certain responsibilities. We would achieve independence in the true and full sense only when we are able to banish corruption, poverty, illiteracy and discrimination on the basis of caste, religion and gender from our country. As responsible citizens of India, we must learn from our failures and we must make every effort to resolve these problems so that our nation may grow into independence in its full and true sense. 

Even as we face these problems, we should be encouraged by the fact that we have achieved extraordinary successes in many areas in the last 67 years and now we need to continue these successes in new areas of human and social development. Today more of our citizens than ever before, and specially the youth, are taking interest in issues related to the progress of our society and country. We know that the difficult problems which India face can be resolved only with the cooperation of the common man. If we stand together as one nation, I believe, no power in the world can stop our country from achieving new heights of progress and development. What is needed is that we work together as one people for the success of our country. Let us once more resolve that we will continue to work for a progressive, modern and prosperous India. 

In the Bṛhadāraṇyaka Upanishad, there is a sloka:
sarvé bhavantu sukhinaḥ , sarvé santu nirāmayāḥ |
sarvé bhadrāṇi pashyantu , mā kashchid_duḥkha-bhāg-bhavét ||

It means, may all become happy, may all be free from illness, may all experience what is auspicious, may no one suffer. May this be our prayer this day!